نمی نویسم تا اندیشه هایم بر صفحه آیند، نمی نویسم تا از هستی ام صدایی بر آمده باشد، نمی نویسم تا تاثیری بر جای بگذارم، تنها می خواهم بتوانم از دریچه اندیشه هایی نو و دیگر بر اندیشه هایم بنگرم، و باور دارم که آنچه خواهم دید. متفاوت خواهد بود. روزنه هایتان را از من دریغ نکنید، شاید راهی بیابم برای رهایی از تبدیل شدن به خار بیابانی که طوفان ها بر او می گذرند و او حتی بر خود نمی لرزد.